Rossiyaga ilk safarim: Arxangelskgacha bo'lgan unutilmas sayohat

Ba'zi sayohatlar shunchaki bir manzildan ikkinchisiga borish emas. Ular inson hayotida yangi bosqichni boshlab beradi. Men uchun ham 2024-yilning iyul oyi aynan shunday davr bo'ldi. Hayotdagi ayrim qiyinchiliklar sababli birinchi marta chet elga — Rossiya Federatsiyasiga ishlash uchun yo'l oldim.

Bu nafaqat boshqa davlatga qilgan ilk safarim, balki hayotimdagi ko'plab "birinchi marta"lar bilan to'lgan unutilmas sarguzasht edi.

Safarga tayyorgarlik

Yo'lga chiqishdan oldin pasport masalasini hal qilishim kerak edi. Eski pasportimning amal qilish muddati tugagani sababli bir vaqtning o'zida ikkita pasport olish uchun hujjat topshirdim. Hujjatlarni qo'limga olganimdan so'ng Toshkentdan Rossiya sari yo'l oldim.

Birinchi marta samolyotga chiqish

Bolaligimdan osmonda uchayotgan samolyotlarga havas bilan qarardim. Ammo bir kun kelib o'zim ham ulardan birida uchaman deb o'ylamagandim.

Samolyotga chiqish oldidan hayajon ham, qo'rquv ham bor edi. Ayniqsa havoga ko'tarilish paytidagi hissiyotlarni so'z bilan ifodalash qiyin. Oradan bir necha daqiqa o'tgach esa qo'rquv o'rnini hayrat va zavq egalladi. Bulutlar ustida uchish men uchun unutilmas taassurot bo'ldi.

Birinchi qo'ngan aeroportim Moskvadagi Vnukovo aeroporti edi. Aeroportning zamonaviy ko'rinishi, tartibi va kattaligi menga juda yoqdi.

Moskvadagi kutilmagan holat

Rejamiz bo'yicha Moskvadan Arxangelsk shahriga poyezdda jo'nashimiz kerak edi. Ammo borganimizda barcha chiptalar sotilib bo'lgan ekan. Shu sababli Moskvada bir kun qolishga majbur bo'ldik.

Kunlik kvartira ijaraga oldik va ertasi kuni ertalab Belorusskiy vokzaliga yo'l oldik. Vokzalga yetib borganimizda esa yana 12 soat kutishimiz kerakligini bildik.

Avvaliga bu juda uzoq tuyuldi. Ammo keyinchalik angladimki, safarning har bir daqiqasi o'ziga xos xotira bo'lib qolarkan.

Hayotimdagi birinchi poyezd safari

Nihoyat poyezd ham keldi. Qiziq tomoni shundaki, bu mening hayotimdagi birinchi poyezd safarim edi.

Moskvadan Arxangelskgacha bo'lgan yo'l qariyb 18 soat davom etdi. Ammo vaqt qanday o'tganini sezmadim. Yo'l davomida cheksiz yashil o'rmonlar, go'zal tabiat va yoz faslining betakror manzaralarini tomosha qilib bordim.

Ba'zan deraza ortidagi manzaralar shu qadar chiroyli ediki, ko'zimni uzgim kelmasdi. Rossiyaning shimoliy tabiati menda juda katta taassurot qoldirdi.

Arxangelsk — oq tunlar shahri

Nihoyat kechki soat 23:00 lar atrofida Arxangelsk shahriga yetib bordik. Bizni kutib olishdi va kvartiraga yo'l oldik.

Meni eng hayratga solgan narsa esa mashhur oq tunlar bo'ldi. Yarim tun bo'lishiga qaramay, tashqarida deyarli kunduzgidek yorug' edi. Buni ilgari faqat videolarda ko'rgan edim. O'z ko'zim bilan ko'rish esa butunlay boshqacha taassurot qoldirdi.

Arxangelsk unchalik katta shahar emas. Ammo uning sokinligi, toza havosi va tinch muhiti menga birinchi kundanoq yoqib qoldi.

Bu hali hikoyaning boshlanishi edi

Aslida eng qiziqarli voqealar Arxangelskka kelganimdan keyin boshlandi. Oldinda meni og'ir mehnat, yangi muhit, qiyinchiliklar va hayotimni o'zgartirgan tajribalar kutayotganini hali bilmasdim.

Keyingi maqolalarda Arxangelsk shahrida o'tkazgan yetti oylik hayotim, ishlagan joylarim, uchragan qiyinchiliklar, rus shimolidagi hayot va o'sha davrda olgan eng muhim saboqlarim haqida batafsil yozaman.